Christally Cijntje studeerde vorig jaar af aan de Universiteit Utrecht, waar zij haar master Orthopedagogiek behaalde. Direct daarna ging ze aan de slag bij Opdidakt Rotterdam. Vandaag spreken we haar over de uitdagingen die ze tegenkwam en hoe zij de start van haar carrière heeft ervaren.

Kun je vertellen wat jouw functie precies is Christally?

‘Ik ben orthopedagoog leerproblematiek bij Opdidakt en richt mij specifiek op dyslexiezorg. Ik behandel leerlingen met ernstige dyslexie. Tijdens mijn bachelor en master volgde ik diverse keuzevakken, waaronder leerproblematiek, en dat vond ik altijd erg interessant. Ook tijdens groepsopdrachten vond ik die met betrekking tot leerproblematiek het leukst.  Dat bevestigde voor mij dat dit werk bij mij past.’

Hoe kwam je bij Opdidakt uit?

‘Ondanks mijn interesse in leerproblematiek kende ik Opdidakt nog niet. Ik liep stage op een speciale basisschool en tijdens de 1-op-1 momenten met leerlingen merkte ik dat ik het heel leuk vond hoeveel ik voor hen kon betekenen. Mijn toenmalige stagebegeleider kende een praktijk, die inmiddels was samengegaan met Opdidakt. Zij vertelde dat ze daar na haar afstuderen ook was begonnen en dat dit werk goed bij mij zou passen.

Het gesprek voelde niet als een standaard sollicitatiegesprek, maar als een kennismaking van twee kanten.

Ik ben meteen op de website van Opdidakt gaan kijken en werd super enthousiast! Ik zag foto’s van collega’s op deze vestiging, wat meteen een persoonlijk en warm gevoel gaf. Het team zag er divers uit, wat mij erg aansprak. En omdat mijn voorkeur echt uitging naar het behandelen van leerproblematiek, precies waar Opdidakt in specialiseert, voelde de eerste indruk gelijk heel goed.’

En toen ging je op eerste gesprek, hoe ervaarde je dat?

‘Wat me meteen opviel, was het warme ontvangst. Het voelde zo comfortabel. Toen ik binnenkwam, kwamen verschillende collega’s even langs om kennis te maken. Het gesprek voelde niet als een standaard sollicitatiegesprek, maar als een kennismaking van twee kanten. Dat warme welkom is me het meest bijgebleven.

Ik was zó enthousiast over de functie en het team dat ik thuis meteen alles over Mental Care Group ben gaan opzoeken.

Toen ik naar huis ging, was ik zó enthousiast over de functie en het team. Tijdens het sollicitatiegesprek hoorde ik ook dat Opdidakt onderdeel is van Mental Care Group. Dat heb ik thuis meteen opgezocht en toen werd ik nóg enthousiaster. Ik zag hoe actief Mental Care Group is op het gebied van innovatie en opleidingen en dacht: ik hoop zó dat ik deze baan krijg!’

Die wens is uitgekomen. En toen stond je daar: voor het eerst aan het werk na je opleiding. Hoe vond je dat?

‘Je eerste baan is altijd wennen. De productiviteitsnorm vond ik in het begin best spannend. Ik vroeg me af: kan ik dat wel? En wat als ik het niet haal? Maar eigenlijk komt dat bijna nooit voor. En als het toch gebeurt, dan heb je gewoon een gesprek om te kijken wat er speelt en welke ondersteuning je nodig hebt. Soms is het gewoon even zo, en daar wordt echt niet moeilijk over gedaan.

Daarnaast start je met opleidingsdagen en een lagere productiviteitsnorm, die je in drie maanden rustig opbouwt. Ik ben niet het beste voorbeeld, ik had meteen een volledige caseload, maar dat ging gelukkig goed. De teamleider checkte regelmatig hoe het met me ging en of alles lukte. Het was druk, maar ik voelde geen druk. Ik had genoeg tijd om mee te kijken, vragen te stellen, en in de derde maand dacht ik echt: yes, ik ben er klaar voor!’

Veel kinderen starten het traject met tegenzin. Maar na een paar behandelingen merk ik dat ze het echt leuk vinden om samen aan de slag te gaan.

Wat vind je het mooiste aan het werk dat je doet?

‘Misschien cliché, maar het contact met kinderen en wanneer ze laten merken dat ze blij met je zijn. Ik kan echt iets voor ze betekenen en dat geeft me zoveel voldoening. Veel leerlingen vinden lezen in het begin helemaal niet leuk, dus ze starten met tegenzin. Maar na een paar behandelingen zie ik dat ze het leuk vinden om te komen en dat hun zelfvertrouwen groeit. Daar doe ik het voor.

Daarnaast vind ik de afwisseling in het werk erg leuk. Naast behandelen doe ik ook diagnostiek en ik werk op verschillende locaties. Ik bezoek verschillende scholen en behandel ook af en toe op de vestiging.’

Is het voor leerlingen soms lastig om uit de les te gaan voor behandeling?

‘Dat is niet mijn ervaring. Veel leerlingen vinden het juist wel fijn om even uit de klas te zijn. Naast lezen en spelling werken we ook aan doelen rondom zelfsturing en eigenaarschap. We willen dyslexie of dyscalculie normaliseren: het is niet gek als je wat meer tijd nodig hebt. Jij bent jij, en dat is helemaal oké.

Wij willen dyslexie en dyscalculie normaliseren. Jij bent jij en dat is helemaal oké.

We doen bovendien veel spelenderwijs. Als we bijvoorbeeld woorden flitsen, maken we er een wedstrijdje van: wie van ons kan de meeste woorden lezen? Of we spelen galgje. Alles draait om leerlingen positieve associaties met lezen en spelling te geven en hun zelfvertrouwen te vergroten.’

Is dat uiteindelijk waar je het meeste voldoening uit haalt?

‘Ja, zeker weten. Ik ben zo trots als een leerling naar me toekomt met een grote glimlach en vertelt dat iets gelukt is, zoals het uitlezen van een boek of een goed cijfer behalen voor spelling. Iets wat ze zichzelf in het begin nooit zagen bereiken. Dan weet ik: hiervoor doe ik het.’